Waarom jongens

NaamloosJongens in de tienertijd bevinden zich in een van de meest uitdagende en kwetsbare periodes van hun leven. Ze bevinden zich in een transitiefase, waarin ze de overstap moeten maken van jongenspsychologie naar mannenpsychologie. Een hele stap waarbij het belangrijk is dat we jongens goed ondersteunen. 

 

Waarom hierbij specifieke aandacht voor jongens?

  • De ontwikkeling bij jongens loopt anders dan bij meisjes.
    Gemiddeld verloopt de sociaal emotionele ontwikkeling anders, hebben ze een andere hormoonhuishouding (en ja, dat heeft veel invloed!) en ontwikkelen de hersenen zich anders.
  • Veel jongens voelen zich (op school) te weinig uitgedaagd in hun kwaliteiten, waardoor ze vaker uitvallen dan meisjes.
    Op scholen werken steeds minder mannelijke leerkrachten. Het onderwijs is daardoor wat vrouwelijker van aard geworden. De kwaliteiten van jongens komen minder naar voren en valkuilen worden struikelblokken.
  • Een grote groep jongens heeft problemen. Denk daarbij aan:
    - twijfel en onzekerheid over zichzelf
    - gegeneraliseerde boosheid en/of frustratie
    - ongerichte impulsiviteit
    - vroegtijdig schoolverlaten
    - (kleine) criminaliteit
    - contact met politie en justitie
    - (lichtere) verslavingen (o.a. game, alcohol, softdrugs)
    - problemen thuis
    - doelloosheid
    - etc.
  • Jongens zijn gebaad bij een jongens-eigen benadering: actief, doelgericht, met humor, etc.
  • Veel jongens hebben te maken met afwezige vaders en/of missen een (nabije) mannelijke identificatiefiguur.
    Scheidingen zijn er vaak oorzaak van dat vaders op grotere afstand van jongens komen te staan. Op scholen komen ze minder vaak mannen tegen. Dit maakt ze kwetsbaarder in hun ontwikkeling tot man-zijn. Daarbij komt dat therapeuten en hulpverleners vaak vrouwen zijn. En van vrouwen kan je ontzettend veel leren, maar niet wat het is om man te zijn.

Comments are closed